Nunca quisen ser ourizo

"Estou xirando nun redondel de angustia.....
co tempo detido...... ¡astillado!,
.... sentindo cada una das agullas
que teño no corazón....
por arrincar esta frecha......
Onte souben que dentro da auga
non se pode chorar,.....¡afogaste!.
Mais a lúa volvera....
¡xa verás!,
atraiendo de novo a marea de miña playa,
e volverei a xugar na area
facendo castilliños no teu carón. "


Nunca quise ser erizo.

Estoy girando en un redondel de angustia,
con el tiempo detenido, ¡astillado!,
sintiendo cada una de las agujas
que tengo en el corazón...
por arrancar esta flecha...
Ayer supe que dentro del agua no se puede llorar, ¡te ahogas!.
Más la luna volverá, ¡ya verás!,
atrayendo de nuevo la marea de mi playa,
y volveré a jugar en la arena
haciendo castillitos a tu lado".